woensdag 4 januari 2012

Doria Gray

Eén van de aangenaamste bijkomstigheden van 't verkeren in artistieke kringen vind ik dat er af en toe een plaatje van me wordt gemaakt. Deze zijn respectievelijk gewrocht door de onnavolgbare Onno Lolkema, de fabuhilarische Wilma de Bock en de waanzinnig interessante Frits Jonker.

'Epidermis Symphonica'
Wilma met merel
Facebookprofielfotoportret

Nog geen genoeg van mijn smoelwerk? Hier een eerder exponent van mijn ziekelijke zelfobsessie.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten